Charlotte van Pallandt: kunst als levensdoel – in De Fundatie

Louise van der Veen, Charlotte van Pallandt in de deuropening van haar atelier, 1956/1957 © RKD, Den Haag.

Charlotte van Pallandt  (1898-1997) is vooral bekend van haar karakteristieke ‘Wilhelmina-monumenten’ in Rotterdam en Den Haag. Toch heeft Van Pallandt niet veel beelden voor de openbare ruimte gemaakt. Zij voelde weinig voor  oorlogsmonumenten en opdrachten van na de Tweede Wereldoorlog gingen zodoende aan haar voorbij. Wel profiteerde zij van de bloeiperiode die de beeldhouwkunst in ons land na 1945 beleefde.

Als beeldhouwster in een uitgesproken mannenwereld maakte zij een opvallend late entree in de Nederlandse kunstwereld: zij was de 50 al gepasseerd toen haar werk voor het eerst in een museum te zien was. Met maximale toewijding bleef zij tot op hoge leeftijd  zoeken naar nieuwe vormen van uitbeelding en expressie. Als ‘sterke vrouw’, maar ook door haar achtergrond en opleiding in Parijs, was zij een buitenbeentje. Van Pallandt stond voor haar eigen opvattingen, leefde tamelijk teruggetrokken en zocht de publiciteit niet op. Toch bleef haar bijzondere artistieke ontwikkeling niet onopgemerkt. Prominente musea zoals het Gemeentemuseum Den Haag en het Stedelijk in Amsterdam exposeerden haar beelden en tekeningen. Nu is de beurt van Museum de Fundatie voor een prachtig overzicht van werken die nog altijd staan als een huis.

Terug naar de top